O Peque Coro


Este é o blog para @s pequecoristas, @s amig@s e familiares dos pequecoristas, para tódol@s interesad@s no canto coral infantil e para @s alumn@s de Linguaxe Musical do noso conservatorio.

O Peque Coro somos nenos e nenas de Grao Elemental do Conservatorio de Música "Xan Viaño" de Ferrol. Tódalas semanas ensaiamos xunto con profesoras do noso conservatorio. Ó piano acompáñanos a delicadeza da nosa pianista, Alexandra Pita e a dirección está nas mans de quen escribe neste blog: a ilusionada directora, Catuxa Pita.

domingo, 29 de enero de 2012

Mañá será a nosa estrea...



Comezou a conta atrás...Mañá é a nosa estrea deste curso. Para moit@s pequecoristas é repetir unha sensanción formidable: a recompensa do esforzo dos ensaios ante o entusiasmado público. Para outr@s  é toda unha novidade. Supoño que para un neno ou unha nena de oito anos ten que ser abraiante saír á escea e atoparse cun auditorio abarrotado. En realiade, a sensación é a mesma para os que xa non somos tan nen@s. 

Mais, queridím@s pequecoristas, tedes que estar moi tranquil@s.  Traballamos moito e ben ó longo destes meses e o resultado é fantástico. Os máis veteran@s están arroupándovos e ademáis contades co gran apoio dos vos@s amig@s e da vosa familia que estarán no público. 

Recordade o ensaio de onte: foi estupendo. Para todos unha delicia a chegada dos dous acordeonistas: Serafín Santamariña (alumno de 3º Grao Profesional) e Suso Iglesias (profesor de acordeón) e das dúas arpistas: Verónica Alexandra Gomollón Guevara (alumna de 3º Grao Profesional) e Mª José Carralero  (profesora de arpa). Dende aquí un enorme agradecemento por estas colaboracións que tanto aportan á nosa versión da Ronda do Soldadiño.

Xa tivéramos a sorte de que Verónica nos acompañara á arpa nos anteriores ensaios. Verónica: grazas polo teu gran interese.

Así que só tedes que durmir ben esta noite para coller enerxía. Recordade o importante que é non forzar a vosa voz; non berredes, sobre todo, non berredes mañá no recreo da vosa escola!.

Que teñades unha noite tranquila e mañá subiremos a escea para compartir con tódolos asistentes as nosas cancións no Día Escolar pola Paz. 

Grazas a Laura Formoso (alumna de clarinete de 3º G.P.) por deixarnos utilizar a súa fotografía "A song for the freedom"...Unha canción para a liberdade

sábado, 28 de enero de 2012

A amizade é unha igualdade harmoniosa



"A amizade é unha igualdade harmoniosa" é unha frase do matemático e filósofo grego Pitágoras de Samos (582 a.C.-507 a.C.) coa que quero facervos pensar sobre a igualdade.

Nestes días próximos ó Día Escolar pola Paz as palabras igualdade, respeto, tolerancia, xustiza...aínda están máis presentes no noso conservatorio.

Este pasado mércores o Departamento de Corda Pulsada e o Equipo de Dinamización da Língua Galega organizaron un acto adicado á asociación ASPANAES (Asociación de Pais de Nenos Autistas e Psicóticos) . Un proxecto marabilloso no que ademáis de participar @s nos@s alumn@s ofrecendo un pequeno concerto ós nenos e nenas , puidemos ver a curtametraxe A nena que tiña unha soa orella de Rubén Coca. 

Unha curta baseada no libro de Lucía Etxberría "La fantástica niña pequeña y la ciguëña pedigüeña". Unha historia para aceptar as nosas diferenzas. Ademáis da bonita historia, da chulísima animación, a tod@s gustóunos moito a banda sonora.
Para aqueles que non puidéchedes asistir, déixovos o trailer que promocionou A nena que tiña unha soa orella, e así teredes unha idea.


Ademáis de recomendar esta curta, quero falarvos dunha obra en relación coa aceptación das diferenzas: Can you hear me? de Bob Chilcott. O protagonista desta canción é un neno xordo que nos fala de como é o seu mundo. Un mundo onde lle gusta estar, un mundo onde hai moito que facer, un mundo onde hai moito que dicir...O seu mundo é silencioso mais el escóitanos a través do movemento das nosas mans. Gustaríalle escoitarnos cantar, escoitar as nosas voces.

O movemento das mans é o que fai libre a este neno. Así que o compositor inclúe na partitura desta canción  a linguaxe de signos. Can you hear me? Podes oírme?





miércoles, 25 de enero de 2012

Gustav Klimt e a súa homenaxe a Beethoven





Este ano é o 150 aniversario do nacemento de Gustav Klimt (1862-1918). 
Naceu no ano 1862 en Baumgarten, xunto a Viena. O seu pai era orfebre e a súa nai cantante de ópera. Dende pequeno amosou moitas aptitudes para o debuxo, así que dende os 14 anos comezou a estudar na Escola de Artes e Oficios de Viena distintas técnicas: dende o mosaico ata o fresco ou a pintura. Xunto co seu irmán Ernst facía un bo equipo e axiña tiveron encargos de decoración de interiores.




Quizáis as obras máis famosas de Klimt sexan as da súa etapa dourada: cadros cheos de cores como se fosen un calidoscopio, con decoración de espirais e mosaicos e predominando o resplandor do dourado.



Hoxe en día O bico (1907) é a súa obra máis coñecida e admirada. 





Para que coñezades un pouco a súa obra tedes o seguinte vídeo con acompañamento do adagio da Romanza para violín e orquestra nº 2 de Beethoven.



No ano 1902, Klimt xunto cun grupo de artistas que formaban a chamada Secesión vienesa quixeron facer unha homenaxe a Ludwig van Beethoven. Daquela cumpríanse os 75 anos da morte de Beethoven.


Na exposición unha estatua do compositor, obra de Max Klinger, ocupaba o centro da sala. Ó longo de tres paredes, Klimt pintou o seu Friso Beethoven e Gustav Mahler sería o encargado de dirixir un arreglo da 9ª sinfonía.

Klimt quería plasmar a búsqueda da felicidade do ser humano a través da arte.






Na primeira parede, Beethoven, que representa a Forza, aparece coma un cabaleiro con armadura que  ten a misión de loitar contra o sufrimento da Humanidade.










Na segunda parede, as forzas do Mal: distintas figuras que amosan o horror, a enfermidade, a loucura, o exceso...








Despois desa escea angustiosa, aparece na terceira parede a Poesía, tocando unha lira.

A parte final do friso é a perfecta representación do Himno á Alegría de Schiller, ó que puxo a música Beethoven no movemento final da Novena Sinfonía. É a representación dos versos de Schiller: a alegría, marabillosa chispa divina.


O coro de mulleres traénos a harmonía: as artes lévanos ó reino do ideal , onde podemos atopar a pura ledicia, a pura felicidade, o puro amor. 

No seguinte vídeo, poderedes ver o friso de Beethoven tal e como se expón actualmente no Pavillón da Secesión vienesa, mentres escoitamos o movemento final da Novena Sinfonía, onde aparece o Himno á Alegría. Un canto á fraternidade universal: tódolos homes serán irmáns (alle menschen werden brüder).

Cando o baixo exclama coa súa chamada: "Amigos, non neses tonos..." a melodía do Himno é tocada pola orquestra e despois polo coro. Chelos, frautas e oboes,..alternancia de voces masculinas e femininas ata chegar a intensidade de todo o coro.




O Himno da Alegría sonará o luns 30 de xaneiro, Día Escolar pola Paz, en milleiros de escolas como un gran símbolo da igualdade e fraternidade. Quería compartir con vos esa gran homenaxe de Klimt con Beethoven. Que mellor ocasión que esta! 

E para despedirnos, un verso do Himno da Alegría cun detalle dunha obra de Klimt.


Abrazádevos, millóns de seres!

domingo, 22 de enero de 2012

Tedes unha cita...





Tódolos familiares e amig@s d@s pequecoristas xa sabedes que o luns 30 de Xaneiro podedes disfrutar coa actuación do Peque Coro. E tamén podedes participar con todos nós ó longo desa tarde: Música pola Paz é o concerto que organiza o Equipo de Convivencia, coordinado pola profesora de piano Alma Cendán. 

Colaborade con nós neste concerto a beneficio de Médicos Sin Fronteras: unha organización que asiste a poboacións en situacións precarias, a vítimas de catástrofes e de conflitos armados, sen discriminación por raza, relixión ou ideoloxía política.

Non sexas preguiceir@. Nesta ocasión non queremos escusas. Únete á Música pola Paz: a mellor causa pola que celebrar un concerto. 

O Peque Coro no Día Escolar pola Paz


O Peque Coro do Xan Viaño participará na celebración do Día Escolar pola Paz o luns 30 de Xaneiro ás 19:00 horas. Para este día tan especial no que se recorda a figura de Mahatma Gandhi (1869-1948), o Peque Coro traerá ó auditorio José Arriola do noso conservatorio dúas cancións: Akai hana e a Ronda do Soldadiño. 

Agardamos a vosa presenza. Ademáis da emoción da nosa primeira actuación este curso (e da estrea de moit@s nov@s pequecoristas), únese a emoción da celebración do Día pola Paz.

domingo, 15 de enero de 2012

Recoméndoche...Kantika korala

Ademáis de escoitar música por pracer, todo músico debe escoitar moita e diversa música como parte da súa formación. @s pequecoristas non só estamos educando a nosa voz, senón o tamén o noso oído e o noso gusto musical. Por iso, sempre quero seleccionar bos exemplos de música vocal. 

Sen dúbida, Kantika korala é un excelente exemplo. Este coro nace no ano 2001 no conservatorio de Leoia (Biscaia) . @s raparig@s  (de 10 a 17 anos) xunto con Basilio Ástulez (o seu director) levan a escea as súas interpretacións cheas de cor. E non só é a súa vestimenta alegre; das súas interpretacións saen faíscas de cores.

Neste vídeo escoitaredes unha peza de George Gershwin: Clap your hands.


Prometo que volverei a poñer vídeos de Kantika nun futuro...Non podo ocultar que é un dos coros xuvenís que máis me gusta polo seu resultado musical, polas súas coreografías, pola súa sinxela e alegre vestimenta, pola mestría do seu director...mais, se non podedes esperar, tedes a continuación o enlace á súa páxina. Enlace: Kantika korala.


Espero que este Clap your hands de Kantika vos cargue de enerxía para o próximo ensaio...


jueves, 12 de enero de 2012

Recoméndoche...A Cincenta








O sábado 28 de xaneiro ás 12:00 no Palacio da Ópera da Coruña, a compañía Comediants ofrecerá unha adaptación dunha ópera cómica, dentro dos concertos didácticos que organiza a Orquesta Sinfónica de Galicia: A cincenta de Gioachino Rossini.  Esta ópera (A Cincenta, ou sexa a bondade triunfante) escribiuna Rossini cando só tiña 25 anos e está baseada nun conto de fadas.


A Cicenta é unha persoaxe dun conto de fadas da que existe varias versións en toda Europa. Unha das versións máis coñecidas é a de Charles Perrault: un escritor francés que recopilou no seu libro Os contos de mamá Gansa contos infantís famosísimos como Carapuchiña vermella ou o Gato con botas. Este libro publicouse no ano 1697!!!

Outra versión moi coñecida é a dos irmáns Grimm: Jacob e Wilhelm Grimm, quenes publicaron Contos de fadas dos irmáns Grimm no ano 1857. Recollían contos tradicionais alemáns e adornaban esas historias. Nesta colección de contos aparecía Brancaneves, A Cincenta, A Bela durminte, Hänsel e Gretel...

A Cincenta é a Cinderella inglesa,  a Cenerentola italiana, a Cendrillon francesa, a Cenicienta española, a Ventafocs catalana...a Aschenputtel alemana, a Soluschka rusa...

A persoaxe da Cincenta atópase en distintas culturas e épocas: existía a Rhodopis no antigo Exipto ou a Yeh Shen en China.

Na literatura do Romanticismo aparece en moitas ocasións a figura da Cincenta con outros nomes, como Aschenbrödel, e acompañada sempre de pombas.





Penso que xa sabedes perfectamente a historia da Cincenta, así que paro de falarvos da protagonista do conto de fadas.





Para que vos animedes a ir a este concerto, déixovos un vídeo da compañía Comediants...e así vos facedes unha idea do espectáculo


Como é un concerto en familia, déixovos o enlace para que xunto co voso pai e a vosa nai fagades as actividades do caderno educativo, o que vos axudará a coñecer máis a ópera de Rossini. Enlace: Caderno educativo.

Esta aria é unha das máis célebres da ópera: Non piú mesta (Nunca máis triste)



Se aínda queredes máis, na fantástica páxina de Cuéntame una ópera, tedes a historia en forma de conto da ópera de Rossini, acompañada da música deste compositor italiano. Enlace:  A Cincenta

Por último, mirade a simpático programa de televisión Club Pizzicato, quenes adicaron un capítulo á coñecer a música de Rossini e presentan curiosidades que vos gustarán. Enlace: A cociña de Rossini.

Pequecoristas, animade á vosa familia!!

jueves, 5 de enero de 2012

Para que durmas na noite de Reis


Nesta noite máxica de Reis, moit@s non poderemos durmir. Así que, algún canto de berce pode axudarnos. 


Para @s esquecid@s por Morfeo (o deus grego do sono), outro canto de berce delicioso. Aínda que para vari@s pequecoristas este Canto de berce para durmir a un negriño de Xavier Montsalvatge produce un efecto de alegría desbordante. 


miércoles, 4 de enero de 2012

Recoméndoche...Los Chicos del Coro


Este venres 6 de xaneiro ás 18:00  poderemos disfrutar do coro de Saint Marc de Lyon (Francia) cantando temas do seu novo cd na cadea de televisión La 2: Los chicos del coro cantan Los Beatles.


No seguinte vídeo tedes unha selección das súas versións dos temas do grupo de Liverpool (The Beatles) no seu 50 aniversario, mentres están grabando eses mesmos temas.






De seguro que vos gustou o coro de Saint Marc. Sempre merece a pena escoitalos. Pero teño que sincerarme con vos: a mín entusiásmame este coro, mais neste último cd non atopo  o encanto que nos emocionou a milleiros de persoas coma co cd da banda sonora da película Los Chicos del Coro

Aproveitade estes días que aínda nos quedan de vacacións e mirade a película Los Chicos del Coro: moitos dos pequecoristas érades moi pequen@s cando se estreou esta película, xa que foi no ano 2004. 

Trata da vida dos nenos nun internado e de como un novo coidador, Mathieu, apréndelles a cantar. E vaia coro!

Era o coro de Saint Marc o que cantaba na película.



Podía falar e falar do moitísimo que me gustou a película, 



da historia preciosa de Pépinot...





da voz preciosa de Moranghe...







pero non serían suficiente as palabras. Tedes que ver Los Chicos del Coro.

Eiquí un dos meus temas favoritos nun dos concertos despois do gran éxito que tivo o coro de Saint Marc coa película. Que o disfrutedes. 







lunes, 2 de enero de 2012

Foi no 2011: aniversario de J.Guridi


O ano que deixamos foi o 125 aniversario do nacemento de Jesús Guridi: un músico vitoriano nacido nunha familia de músicos. 
Os seus avós eran organistas, unha das súas avoas era profesora de piano; o seu pai era violinista e a súa nai tamén era profesora de piano.  


Así que seguiu os pasos dos seus avós sendo organista, e da súa nai e avoa adicándose á ensinanza. Ademáis estudiou composición en Madrid, París e Bélxica. Interesouse especialmente pola música vocal: obras corais, cancións para voz e piano, zarzuelas. Así cantan los chicos e Seis canciones infantiles son obras para voces brancas e piano. 

Os pequecoristas cantaron o curso pasado Cazando pombas. Eiquí ven a sorpresa... Esa canción de Guridi é Cazando mariposas! A letra foi modificada coa fin de cantar esta fermosa obra no Día Escolar pola Paz. Ben merecía a pena.

No seguinte vídeo escoitaredes Cazando mariposas pola Escolanía de El Escorial.




domingo, 1 de enero de 2012

Feliz 2012

Deséxovos a tódolos pequecoristas, ós seus familiares e amig@s, un feliz aninovo con moitas alegrías e marabillosos momentos musicais.

E que mellor maneira de comezar o ano que escoitando este momento do concerto de aninovo da Filarmónica de Viena e os Nenos Cantores de Viena, baixo a dirección de Mariss Lansons, interpretando a divertida Polca de Joseph Strauss A proba de fogo.




FELIZ ANINOVO, QUERID@S PEQUECORISTAS!!!