O Peque Coro


Este é o blogue para @s pequecoristas, @s amig@s e familiares dos pequecoristas, para tódol@s interesad@s no canto coral infantil e para @s alumn@s de Linguaxe Musical do noso conservatorio.

O Peque Coro somos nenos e nenas de Grao Elemental e Profesional do Conservatorio de Música "Xan Viaño" de Ferrol. Tódalas semanas ensaiamos xunto con profesoras do noso conservatorio. Ó piano acompáñanos a delicadeza da nosa pianista, Alexandra Pita e a dirección está nas mans de quen escribe neste blogue: a ilusionada directora, Catuxa Pita.

lunes, 30 de abril de 2012

Novas da pequepomba para o día 5 de Maio


Levo no meu pico unha mensaxe para tódol@s pequecoristas:

"Lembrade que o ensaio deste sábado día 5 queda cancelado porque estaremos case tódol@s pequecoristas, mais a pequepianista e a pequedirectora no curso de Polo Vallejo (agardamos con ilusión a súa chegada!)

Ensaiaremos no auditorio o xoves 3 de 19:30 a 20:30 tódol@s pequecoristas e de 19:30 a 21:00 @s pequecoristas de 3º G.E. 

Ata xoves. E @s que non poidades, vémonos no curso,...ou no próximo ensaio"

domingo, 29 de abril de 2012

Vois sur ton chemin


"Vois sur ton chemin" é unha obra maxistral composta para coro de nenos que formaba parte da banda sonora da película Les Choristes. Unha emocionante película do ano 2004 na que contan a historia de nenos que están internados nun colexio. Alí, lonxe das súas familias (algúns son nenos orfos), son tratados con moita dureza con constantes castigos. Coa chegada dun novo vixiante, Mathieu, creáse un coro que trae a ilusión a estes nenos. A tristura dos nenos esquecidos pode trocar nun canto de esperanza

Mira no teu camiño
ós nenos esquecidos, perdidos.
Dálles a man
para levalos a outra mañá.

Sente no medio da noite
a onda da esperanza,
ansia de vivir
sendeiro da gloria.

Ledicias infantís,
esquecidas, borradas demasiado pronto,
unha luz dourada brila eternamente
na fin do camiño.


sábado, 28 de abril de 2012

A pequepomba mensaxeira

Ó longo do mes de Maio temos varias citas, cambios de ensaios, cancelación de ensaios, asistencia a un concerto didáctico...Así que, ademáis da circular que entregamos no ensaio desta mañá, iremos recordando no blog tódalas novas que traerá a nosa pequepomba mensaxeira e que gardaremos sempre nunha nova sección: Pequepomba.

viernes, 27 de abril de 2012

Recoméndoche...Coral Diapasón



Esta tarde ás 19:30 actuará no auditorio do noso conservatorio a Coral Diapasón. Anímate a pasar outra tarde disfrutando de música coral. Nesta ocasión, escoitarás un coro mixto, formado por voces de mulleres (sopranos, as voces máis agudas e contraltos, as máis graves), e voces de homes (tenores, as voces máis agudas e baixos, as máis graves). Que si fas ben as contas, sumarás 4 voces. 

Por certo, varios dos seus membros son alumn@s do noso conservatorio. Vémonos ás 19:30!


Flores para @s nen@s de Lugo e para @s pequecoristas

Despois dun bo concerto, é habitual agasallar flores. A verdade é que me parece o mellor detalle posible, porque a quen non llle gustan as flores?.

@s pequecoristas, mais os nen@s do Coro Infantil de Lugo, ben merecen un bo ramo polo concerto de onte no noso auditorio.

@s nen@s de Lugo agasalláronnos cun bo concerto. Noraboa a tod@s, e por suposto, ó seu pianista, Jorge A. e a súa directora Henar. Noraboa ós solistas, e os percusionistas David T. e Xacobe R.

O Peque Coro, nesta ocasión, estaba máis concentrado que nas últimas actuacións...E iso nótase no resultado. O noso agradecido público sempre ten louvanzas para nós, mais onte o aplausómetro deixou en evidencia que "as cousas estaban ben feitas".

Estivemos no último ensaio falando da importancia da preparación xusto antes do concerto. Un bo concerto non só depende dos ensaios. Despois dunha necesaria e longa reflexión, hai resultados. E tod@s disfrutamos máis do noso concerto.

O Peque Coro estivo moi ben arroupado: nos acordeóns, Serafín Santamariña e Suso Iglesias (profe de Serafín), sempre tan dispostos a interpretar a Ronda do Soldadiño. Xa teño en mente unha futura obra que fará as delicias de todos co son destes acordeonistas. Ademáis da colaboración do percusionista Sergio Sande: grazas a Sergio, o sol brilaba máis alto!. E, por suposto, a nosa pequecorista e gaiteira Rita na Alborada: aqueles que nunca escoitaran a Alborada coa gaita ficaron abraiados.

Mágoa que moit@s compañeiros estivesen enferm@s. Haberá máis concertos...E, por suposto, teremos que voltar o próximo ano a visitar ós nosos amig@s de Lugo e ofrecerlles a nosa casa, porque todos disfrutamos e aprendemos xuntos compartindo esceario.



PEQUECORISTAS, PARABÉNS POLOS
 "CANTOS DO MUNDO"!

miércoles, 25 de abril de 2012

De novo, compartindo esceario



Mañá, ás 18:30, O Peque Coro e o Coro Infantil de Lugo compartirán de novo esceario. Nesta ocasión O Peque Coro seremos o antifrión recibindo na nosa casa, o auditorio do conservatorio, ós nos@s amig@s de Lugo. 




A continuación poderedes seguir cun concerto de piano polos alumn@s do Cmus de Lugo e de Ferrol


E para recuperar forzas e coñecernos un pouco máis, unha merenda para tódol@s participantes.

martes, 24 de abril de 2012

Fiana e Névia: as nenas que lles cantan ós animais



Hoxe veremos uns vídeos feitos por unhas nenas chamadas Fiana e Névia. Son dúas irmás, que entre moitas outras cousas, comparten a súa paixón pola Música: Fiana é guitarrista e Névia,  clarinetista. E son dúas pequecoristas que cantan realmente ben. Coidan con moito agarimo ós animais: e mímanos cos seus cantos.  Por iso o seu gato e o seu paxaro están ben felices.


O seu gato baila e mesmo semella que canta Giá il sole...Ben sabemos que canta en playback, aproveitando a voz de Fiana




O seu paxaro non pousa tranquilo porque lle gusta moito o canto de Névia: "Canta, paxariño alegre".  Ata acompáñaa cun ostinato!. Quen diría que esta Alborada con letra de Rosalía de Castro formaría parte dunha imaxe de toilette?



Encántame pensar que as cancións que ensaiamos os sábados no Peque Coro forman parte da vida cotiá d@s nen@s. Velaí tiñamos dous exemplos.

Grazas, Fiana e Névia, por compartir con nos estes simpáticos e bonitos vídeos.

lunes, 23 de abril de 2012

Os fantásticos libros voadores




Esta tarde, co motivo do Día do Libro, moit@s dos pequecoristas asistirán cos seus compañeir@s á Biblioteca para ver unha preciosa curtametraxe de animación Os fantásticos libros voadores do Señor Lessmore. Unha marabillosa curtametraxe que coñecín grazas a unha das nosas pequecoristas, Clara. Ademáis de ter unha temática que invita a que tódol@s nen@s collan paixón polos seus libros, a súa música é exquisita.

Xa que non hai diálogos a música cumpre un papel primordial. Falaremos dela esta tarde. E aproveitaremos para realizar o noso dictado a partires da interpretación que fai o Humty Dumpty no piano.




Para @s que non poidades asistir...

domingo, 22 de abril de 2012

Xoga cos compositores barrocos



Xa que este semana estivemos "tan barrocos" imos a xogar cos apelidos polos que se fixeron célebres algúns compositores deste período. Recordades que obras do Barroco cantamos? E o seu compositor? No noso repertorio deste ano engadimos o Himno á Noite de Rameau e Giá il sole dal Gange de Alessandro Scarlatti. Cos estes xogos iremos aprendendo máis compositores barrocos.

Busca nesta sopa de letras o apelido de compositores do Barroco. Clica sobre a imaxe e poderás comezar.




Poderás relacionar os compositores co seu país de nacemento?. Xa sabes, clica sobre a imaxe.

Compositores do Barroco I

Compositores do Barroco II

Compositores do Barroco III


sábado, 21 de abril de 2012

Outra xesta...en Lucus Augusti

De novo, debemos invocar á Fama para que difunda unha xesta d@s pequecoristas. Chegaron ás terras da romana Lucus Augusti para compartir esceario con outr@s tant@s nen@s cantores.

Neste día gris, a Fama terá que comentar as dificultades para un pequecorista de orientarse nun novo auditorio, de estar atent@s a unha nova directora, de compartir esceario con outr@s nen@s...

Fama, quero que insistas no ben que interpretaron O sol brila alto: unha versión moi diferente á ofrecida polo Peque Coro, e que ben se adaptaron!

Mais, a Fama tamén difunde malas noticias. Chegaron algo cansos pola viaxe e moi, moi alterad@s polas novas sensacións, ...cada minuto foi acompañado de berros agotadores: berros que atacaron ás súas voces, berros que lastimaron ós seus oídos. A súa capacidade de escoita mermou. 

Quero que a Fama difunda a mensaxe de que seguiremos traballando para cantar tan ben coma sempre para que as Musas nos acompañen dende o primeiro son no esceario e que loitaremos para poder viaxar polo mundo enteiro cantando acompañad@s de risas e bos momentos,...e nada de berros!. Aquiles tiña un punto débil: o seu talón. Pois o talón de Aquiles d@s pequecoristas é o momento previo ó concerto. Desconcentración, berros...Teremos que fortalecer o noso punto máis débil.

Fama, non esquezas nada de todo isto. E, a pesares das nosas imperfeccións (igual que tedes as divinidades  do Olimpo) , recórdalle a toda Ferrolterra que é unha delicia escoitar ó Peque Coro.

jueves, 19 de abril de 2012

Queres escoitarnos?

Aqueles que queirades escoitar cantar coros infantís, tedes unha cita no auditorio do Conservatorio de Música de Lugo mañá ás 18:30. O Peque Coro e o Coro de Elemental do Cmus de Lugo compartiremos esceario nun concerto que preparamos tod@s con moitísima ilusión.

A continuación, @s alum@s de Piano dos dous conservatorios ofrecerán un concerto.

Vémonos mañá na cidade romana Lucus Augusti 


Parabéns polo Maratón Barroco






Parabéns, pequecoristas pola actuación no Maratón Barroco e grazas á organizadoras deste maratón (Alma, Loreto e Lidia, profes de piano) por convidarnos a participar nun concerto tan especial, no que non faltaron nin o rei do Día nin a raíña da Noite para acompañar o noso Giá il Sole dal Gange e o Himno á Noite.
























Pequecoristas, gardade ben os vosos traxes de época e perrucas. A que época adicarase o próximo Maratón?




martes, 17 de abril de 2012

Inquedanza barroca



Na Música e na Escultura barroca podemos atopar características comúns. Ademáis das constantes a tódalas artes (o xogo de luces, o gusto pola ornamentación, e a teatralidade que impresiona ó espectador), entre algúns exemplos de esculturas barrocas e obras musicais podemos a expresión da inquedanza.

A escultura barroca capta un instante, deixando a escea conxelada. E nese intre, as súas figuras inquedas están ocupando un espazo en tódalas súas dimensións ata con diagonais. 


O seguinte vídeo amosa obras dun escultor barroco: Bernini (Nápoles, 1598- Roma, 1680). Esculpe no mármore esceas da mitoloxía da antiga Grecia: O rapto de Proserpina, Apolo e Dafne, David. E consegue xiros dos corpos case imposibles, ata os cabelos dos seus grupos teñen movemento. As caras das súas esculturas son moi expresivas. Reparade nas mans no Rapto de Proserpina...ata o mármore abrándase e semella que as mans se afunden na pel de Proserpina. 




Encántame este vídeo porque ensina detalles das miñas esculturas favoritas, acompañados dunha aria delicadísima, Misero pargoletto interpretado por Cecilia Bartoli .

Ese movemento inquedo da escultura podemos atopalo na música nas pasaxes con grandes axilidades. Na música vocal, as obras de Nicola Porpora, compositor e mestre de canto, (Nápoles,1686- 1768) son un gran exemplo destas axilidades. Neste vídeo,  a mezzosoprano Cecilia Bartoli lévanos por un pazo barroco, ata chegar ó teatro para cantar Come nave in mezzo allonde de Porpora.




De seguro quedades con gañas de escoitar máis música de Porpora, o canto lixeiro do Usignolo sventurato (Reiseñor desafortunado)

lunes, 16 de abril de 2012

Crónica dun bo concerto anunciado


A tarde de onte, coma en outras tardes, asistía a un concerto. Pero non era un concerto máis. Fun ó concerto do Les Petites Chanteurs de Saint Marc de Lyon no Teatro Rosalía da Coruña. Este fantástico coro está de xira presentando o seu disco adicado a The Beatles. Xa sabedes, e requetesabedes, que non é o repertorio que máis me gusta, mais estaba convencida que interpretarían temas da banda sonora da película que tanto nos emocionou. Que sorpresa! O repertorio do concerto foi ben distinto.

O concerto comezou co Coro Cantabile da Coruña. Que maneira máis boa de abrir o concerto, co Canto de Jean Racine de Fauré (unha das miñas obras favoritas para coro mixto). Velaí ó coro Cantabile interpretando esta obra:


Parabéns a este magnífico coro xuvenil que afronta un repertorio de gran dificultade. De Cantabile falaremos en breve.

Continúa o concerto cos cantores de Saint Marc. Cal pensades que foi a primeira obra? Pois Vois sur ton chemin!. Nese intre mirei para unha das pequecoristas que estaba moi preto de mín: Marta. E cunha mirada cómplice entendímonos: o Peque Coro está ensaiando esta obra e é unha delicia escoitala por este coro. 

A primeira parte do concerto foi adicada a música relixiosa. Queredes un exemplo?


Abriron a segunda segunda parte con Caresse sur l'océan. Interpretaron dous temas do seu novo disco e, especialmente música francesa. Dúas obras desta parte que me fascinaron:

Parlez Moi (Dime) de France Levasseur


O Himno ó Amor



Este coro ten un son precioso, moi claro, limpo, doce, case diría melancólico. Os seus solistas son moi bos, mais o impresionante é o conxunto: 30 nen@s en escea e as súas obras a dúas voces semellan interpretadas por 2 nen@s. Coma coro son emocionantes. A isto engadimos a mestría do director e do excelente pianista.

Coma non, o seu Cerf-volant...E cos aplausos do público, a despedida co Himno á Noite. Sen embargo, esa non era a verdadeira despedida. Cantaron de novo Vois sur ton chemin xunto co coro Cantabile. 

Ata pronto, pequenos cantores!

À bientôt, petites chanteurs!


domingo, 15 de abril de 2012

Coidados para a voz dun pequecorista




Preparad@s...? List@s...?



Estamos a piques de entrar na nosa semana máis intensa: o mércores participamos no Maratón Barroco e o venres imos ó conservatorio de Lugo para compartir escenario co coro de nen@s dese conservatorio, dirixidos por Henar Matesanz.


Será o noso primeiro concerto fóra do noso Conservatorio. Xa estamos perdendo ó medo ó escenario, ó noso escenario. Sabemos que o Peque Coro sempre enche o auditorio e o público é moi xeneroso con nos. Mais é nova a sensación de cantar nun lugar descoñecido, ante caras todas novas. Como ensaimos moito, ata @s máis veteran@s están facendo ensaios extras, estamos preparad@s para ofrecer o mellor de cada un de nós.

Só quero insistir no importante que é que coidedes a vosa voz. Son hábitos que debemos incorporar á nosa vida cotía, especialmente nunha semana coma esta, na que queremos que a nosa voz luza máis bonita.

Coméntovos situacións reais á chegada a un ensaio ou a unha clase de Linguaxe:

1. Estou afónic@ porque veño de xogar a fútbol e tiña que berrar alto: "Pasa, pasa!!".
Ante isto, que facer? Pois xogar ó futbol 11 contra 11, coas estratexias precisas,...e golpeando unha pelota. Non golpees a túa voz. 

2. Non podo cantar ben porque fun a un cumpreanos.
Que pasa nos cumpreanos, ademáis do maldito Cumpreanos feliz en mil tonalidades? Quizáis @s adult@s son en parte responsables de crear para vos espazos moi ruidosos: para crear un ambiente de festa, poñen música ben alta. Curiosamente, música que ninguén escoita, so crea ambiente. Ambiente? So xenera ruido e molesta para falar, molesta para xogar, molesta ó noso oído e, por suposto, molesta a nosa voz. Non aturo esa música ambiente!

Vivimos nun contínuo espazo ruidoso: nas cafeterías, tendas de roupa, supermercado,... Queremos facernos escoitar e veña a berrar.


CONSELLO 1: NON BERRES.

Hai outro espazo sonoro perigosísimo para un pequecorista: o patio de recreo da vosa escola. Estades ansios@s esperando o momento de lecer. Ata hai quen se desconcentra na clase e non presta atención ó mestre. Non pasan as horas.

Tic,.. tac.., tic.., tac...


Así que, saídes con moita enerxía, ledicia e todos queredes falar. Atención ós recreos! Podedes xogar, correr, cantar, bailar.

Ademáis das trasnadas antes de chegar a escola e á saída. Que ben se pasa na escola!













CONSELLO 2: BEBE MOITA AUGA.
A todas horas, auga do tempo. É o mellor truco dos grandes cantantes. Trae ó ensaio e á clase a túa botella de auga. E lembra deixar o tapón na caixa de Tapóns solidarios!



CONSELLO 3: COME MOITAS FROITAS E VERDURAS.
Cunha boa alimentación, a túa voz será máis grande: un corpo pequeno cunha voz poderosa.


CONSELLO 4: COIDADO COS CAMBIOS DE TEMPERATURA.
Aínda non debemos esquecer roupa de abrigo, e, por fin chegaron as choivas. Ollo con elas!


CONSELLO 5: DURME BEN.
Cun corpo canso, a voz está débil, frouxa, apagada...Non te deites demasiado tarde. Ademáis da voz, a concentración será menor se durmiches pouco.

Segue estes consellos para manter o teu instrumento máis delicado. A túa voz é o instrumento que che vai a acompañar toda a túa vida: coma os instrumentos, co paso o tempo haberá cambios, mais sempre será un instrumento único e irrepetible. Coida a túa fermosa voz.


O Sol sobre o Río Ganxes


Para o Maratón Barroco, ademáis do Himno á Noite, estamos ensaiando Giá il sole dal Gange: unha aria de Alessandro Scarlatti (Palermo, 1659- Nápoles, 1725).

Esta aria aparece na ópera A honestidade no Amor (1680), composta por Scarlatti cando tiña 19 anos. Compuxo moitísimas óperas (máis de 100) e outros xéneros de música vocal.

Xa poidemos escoitala días atrás na entrada Perlas barrocas. Unha delicia escoitala con acompañamento orquestral: na maioría das versións que atopamos na rede son con acompañamento pianístico. Igual que a nosa proposta, mais con coro de nen@s!. Quen o diría...mais as voces dos pequecoristas brilan coma o Sol sobre o río Ganxes!.

Xa o sol sobre o Ganxes
brila máis forte
e seca cada bágoa 
da alba que chora.

Cada raio dourado
adorna cada aspa
e as estrelas do ceo
pintan o prado.

Na seguinte versión, escoitarédela por un contratenor: unha voz masculina con rexistros máis agudos que un tenor. Un contratenor ten unha voz moi clara e lixeira. Coma o célebre Philippe Jaroussky (recordades?...con quen nos imaxinábamos un concerto no Pazo de Versalles).


sábado, 14 de abril de 2012

Todo un espectáculo propio do Barroco



O 25 de xullo do ano pasado, coincidindo coa conmemoración do 800 aniversario da Catedral de Santiago, podíamos asistir a un espectáculo que podería ser propio do Barroco: un espectáculo que impresionaba ó espectador con xogo de luces e sons. Ademáis, o efecto teatral era espectacular, xa que o propio escenario era a fachada do Obradoiro de Catedral.

Nos seguintes vídeos non escoitaredes música barroca, mais é un espectáculo completamente barroco. Empregouse unha técnica chamada mapping: proxectando imaxes 3D sobre a Fachada do Obradoiro. Impresionante! Cando o miraba pola televisión, fiquei marabillada. Coma repetían o espectáculo, fun pasados dous días a esa praza...Máis impresionante...

Por certo, na primeira escea sona música que xa coñecedes...Si, si...Aquarium do Carnaval dos Animais de Saint-Saens









viernes, 13 de abril de 2012

Parafernalia barroca



"Que é iso de "parafernalia?", preguntaranse @s pequecoristas. Pois nin máis nin menos que todo un despliegue de recursos, que neste caso, aparece nas artes barrocas. 


Días atrás falábamos do xogo de luces na Pintura agora tócalle á Arquitectura. Cada país terá unhas características propias, mais común a todos é ese mesmo xogo de luces, e o uso de curvas e elipses, combinándose coa pintura e escultura para conseguir espazos que parecesen teatros. Ademáis procúrase causar un gran asombro ante o espectador. Tódalas artes barrocas procuran sobrecoller ó espectador.


En Galicia existen moitos exemplos de arquitectura barroca, sen embargo , na nosa cidade non temos. A cidade barroca por excelencia é Santiago de Compostela. Sen dúbida, a Fachada do Obradoiro da Catedral de Fernando Casas Novoa consegue o efecto desexado. Cando un chega á Praza do Obradoiro, síntese un espectador moi pequeniño nun gran teatro.





Viaxando a Roma na esquina dunha rúa levaremos unha sorpresa: a igrexa de San Carlo das Catro Fontes do arquitecto Borromini en Roma. Un exemplo das curvas e movemento na fachada da que falabamos.



O Barroco está presente nas nosas vidas. Agora, imaxinádevos dentro dun palacio con enormes lámparas, espellos con marcos dourados...e, mentres, escoitades a seguinte aria...Estades no Pazo de Versalles, no Salón dos Espellos do poderosísimo Luis XIV, o rei Sol e canta para vos, nin máis nin menos que o contratenor Philippe Jaroussky Sposa non mi conosci de Giacomelli. 


Pequecoristas, non estades abraiad@s?


É o Barroco.


jueves, 12 de abril de 2012

O luxo barroco














Para introducirnos no ambiente da época barroca, hoxe adicarémonos á Música Acuática: unha obra de Haendel (1685-1759) composta en 1717 polo encargo do rei inglés George I para ser interpretada nunha gran barca mentres viaxaban polo río Támesis. Que luxo de viaxe! Unha obra que a día de hoxe escoitamos en salas de concerto foi encargada para acompañar a un rei nun dos seus paseos!. Tamén resultará incrible para vos que Haendel compuxera polo encargo dun rei. Pois así tiveron que facer durante moitos séculos os compositores.

A Música Acuática está composta por tres suites. A suite é un conxunto de danzas. Xa vos imaxinaredes que na barca sobre o Támesis non podían danzar, mais no vídeo seleccionado, poderemos ver como eran as danzas do Barroco. Veredes bailar minuetos, bourrée, hornpipe, rigodón.

Un vídeo no que están coidados tódolos detalles: orquestra barroca (dúas trompas, dous oboes, un fagot, cordas e o clave), as danzas, o vestiario.

Para os máis peques, este vídeo é moi longo, mais intentádeo velo en varios días, porque vos gustará moito escoitar esta obra de Haendel, mentres vedes as combinacións das coreografías das danzas


No Maratón do Barroco poderedes ver danzar ós vosos compañeir@s pianistas. 


E para despedirnos,...unha aria de Haendel: Lascia ch'io pianga (Deixa que chore) da súa ópera Rinaldo interpretada pola mezzosoprano checa Magdalena Kozena e a Orquestra Barroca de Venecia

lunes, 9 de abril de 2012

Perlas barrocas













Despois do respiro destes días, hai que retomar os nosos ensaios coa máxima ilusión, enerxía e concentración. Temos que prepararnos para o Maratón do Barroco, que organizan Alma, Loreto e Lidia, profesoras de piano do noso conservatorio.

E queren que o Peque Coro esté presente neste Maratón. Así que, ademáis de continuar ensaiando o repertorio barroco para esta ocasión, temos que preparar as nosas perrucas e traxes ostentosos. Eu terei que empolvar a miña perruca do ano pasado! Pois ben, aproveitaremos esta invitación para ir adentrándonos neste marabilloso período.

O Barroco Musical é un período que  abarca dende 1600 (ano da primeira ópera, o Eurídice de Peri) ata 1750 (ano da morte de J.S. Bach). A palabra Barroco foi empregada por críticos posteriores a ese período aplicándoa á música, pintura, escultura, arquitectura e literatura. Provén do portugués e significa "perla irregular".

Falando de perlas, aproveito para amosarvos A meniña da perla, obra dun pintor do barroco holandés: Johannes Vermeer (1632-1675). Como sabedes, selecciono sempre o que máis me gusta, e Vermeer encántame!. De seguro que coñecedes a súa Leiteira; de feito hai unha marca que na súa publicidade televisiva utiliza ese cadro.

É moi difícil resumir as características comúns a tódalas artes, en 150 anos e nos distintos países. Quedaríame cunha palabra común á Música e a Pintura do Barroco: contraste. Na Música, contraste de timbres, de intensidades, de velocidades...Na Pintura, contraste de luces; xogan con iluminar partes dun cadro, outras máis escuras. 

Para esta introducción ó Barroco unhas arias que son aunténticas xoias : Amarilli de Caccini, Gia sole dal Gange de A. Scarlatti, e Crudele mi fai languir de A. Caldara.


viernes, 6 de abril de 2012

Música celestial

Anxos (1513). Rafael Sanzio

Estes días en moitas igrexas, teatros e auditorios hai concertos adicados a música sacra. Á marxe das crenzas relixiosas ou da ideoloxía con respecto á propia relixión de cada un d@s pequecoristas, recoméndovos que non renunciedes a escoitar música sacra. Na nosa historia musical, existen infinidade de obras sublimes que son auténticas marabillas para os nosos oídos e para a nosa mente. Renunciaríades a mirar os anxos de Rafaello Sanzio? Poderíamos poñer milleiros de exemplos de obras doutras artes ás que, aínda que sexa só pola súa estética, non renunciamos. Pois, disfrutade da música sacra.

A Paixón según San Mateo de Johann Sebastian Bach é unha destas magníficas obras a música sacra. Foi estreada o 15 de abril (un Venres Santo) de 1729 baixo a dirección de Bach, caendo no olvido á morte de Bach e sendo recuperada por Félix Mendelssohn en 1829.

A Paixón ten dúas partes cun total de 68 números: coros, arias para solistas, recitativos (un estilo entre falado e cantado)...Unha especie de ópera cos seus personaxes, mais sen posta en escena.

A obra está escrita para dous coros. Na época de Bach, as mulleres non cantaban na igrexa (que estrano sonará para tódol@s pequecoristas!), así que os coros estaban compostos por nenos e homes. Bach xoga co son envolvente...Aínda non existía  5.1, mais repartía melodías facendo un diálogo entre dous coros separados entre si.

No seguinte vídeo escoitaredes o coro co que comeza a Paixón interpretado polo Thomanechor, o coro de nenos e homes de Leipzig (Alemania), xunto coa Orquestra da Gewandhaus de Leipzig e o seu coro infantil e xuvenil dirixidos por Georg Christoph Biller cantando na igrexa de San Tomás de Leipzig, onde Johann Sebastian Bach fora o Cantor dende 1723 ata a súa morte en 1750.

Que é isto de Cantor? Bach seleccionaba ós nenos que podían cantar no coro, e tiña que ensinarlles a cantar. Ademáis era a súa obriga ensinarlles latín: en Alemania, país protestante, os coros nas igrexas cantaban en alemán, mais nos países católicos o idioma oficial para a música da Igrexa era o latín. Bach tiña que compoñer semanalmente obras para cantar nesta igrexa, e, por se non fora dabondo, era o director e organista.




Volvede a mirar o vídeo: quero que reparedes na colocación das partituras dos nenos cantores e na súa mirada sempre atenta ó director. Que bo exemplo!


martes, 3 de abril de 2012

Desolación















Hai unhas semanas impresionábame esta imaxe de Manuela Barjas, unha muller valente quen ós seus 83 anos loitaba contra ó lume en Vilar de Santos (Ourense). A súa mirada é o espello dunha alma desconsolada que vagabundea entre unha paisaxe reducida a cinzas.

Estes días, de novo, a destrucción. O lume arrasou coa vida das Fragas do Eume. Imposible de crer que sexa un ser humano o culpable de tal atrocidade. 

Dende logo, o desalmado que prende lume a este espazo natural tan prezado non pode ser un músico. Alguén tan insensible non pode saber cantar, non pode ser unha poeta, nin un bailarín, nin un actor...Dende logo, non coñece a Beleza, nin pretende aproximarse a ela. A súa vida está chea de horror e barbarie. Mais non me podo compadecer nin unha migalla da persoa culpable que prende lume ás Fragas.

A súa insensibilidade ante a Beleza non lle permitirá comprender unha das arias máis delicadas e fermosas de Haendel. Nin comprenderá como este gran compositor barroco adica unha melodía, tan triste como un lamento, a unha árbore.

Haendel estreaba en Londres un 15 de abril de 1738 a súa ópera en italiano Xerxes. Nela aparecía esta aria Ombra mai fu, no momento en que o rei Xerxes séntase á sombra da súa árbore favorita


   Ombra mai fu                                                    Nunca houbo unha sombra
   di vegetabile                                                      de pranta algunha
   cara ed amabile                                                máis querida e amable
   soave piú.                                                          nin máis suave.


Unha aria triste para unha noticia triste.